عصب کُشی

ناگهان می‌گیردم، این صرع لعنتی قلم

عصب کُشی

ناگهان می‌گیردم، این صرع لعنتی قلم

آخرین مطالب

سندرم لیلیپوتی

شنبه, ۳۰ فروردين ۱۳۹۳، ۱۲:۴۵ ق.ظ

بیچاره‌ها

دلم برایشان می‌سوزد

ریش می‌شود

دلم برای همه‌شان می‌‌سوزد

برای همه آدم‌های کوچک

کوچک‌های کوتوله

کوتوله‌‌های کوچولو

کوچولوهای کوچک مغز

کوچک مغزهای کوچک بین

کوچک‌ بین‌های کوچک خواه

همان‌‌ها که آرزوهایشان هم کوچک است

همان‌ها که دغدغه‌هایشان هم کوچک است

دروغ‌هایشان هم کوچک است

بودنشان هم کوچک است

از همه بدتر، دنیایشان هم کوچک است

دنیایی به ابعاد یک میلی‌متر در یک میلی‌متر در یک‌ میلی‌متر

سقفشان به کفشان رسیده

چطور نفس می‌کشند؟

اصلاً نفس می‌کشند؟

بیچاره‌‌ها

دلم برایشان می‌سوزد

همین

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۳/۰۱/۳۰
مانی

نظرات (۱)

غبطه می خورم به خوشحالی و خوشبختی شان، به دنیای کوچک و زیبایشان
به کوچک های کو توله 
به کوتولوهای کوچک بین
کوچک بین های کوچک خواه
به تمام انهایی که از دنیای کوچکشان لذتی بزرگ میبرند
دنیای بزرگ، اسارتی بزرگ است ، در پی لذت بزرگ بودن ساختن قفسی بی انتهاست هرچند که زندگی کوتاه و دنیا کوچک است 
کاش گفتن ای کاش کلیشه ای نبود تا می گفتم ای کاش به جای بودن در قفس در دنیایی بودم به اندازه کف دست و با لذتی بزرگ. 
پاسخ:
کاش کاش کاش کاش

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی